دوری گزیدن

دوری گزیدن . [ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) طمس . تغرب . طلب . (منتهی الارب ). دوری کردن . دوری نمودن . جدایی خواستن . دوری جستن . اجتناب ورزیدن . تجنب . مجانبت . (از یادداشت مؤلف ): معاقرة؛ دوری گزیدن از همدیگر. (منتهی الارب ) : چو دوری گزیند ز کردار زشت بیابد بدان گیتی اندر بهشت . فردوسی . ز تن می خواست تا دوری گزیند مگر با دوست در یک تن نشیند. نظامی .

پرهیزیدن