دوقله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوقلة. [ دَ ق َ ل َ ](ع اِ) سرنره ٔ ستبر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
دوقلة. [ دَ ق َ ل َ ] (ع مص ) گرفتن چیزی را و خوردن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ازناظم الاطباء). ◄ برآمدن خایه های کسی و فروهشته بر پشت رانها افتادن آن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). ◄ آرمیدن با زن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ).
دوقلة. [ دَ ق َ ل َ ] (اِخ ) نام شاعری . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ).