دیامیم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دیامیم . [ دَ ] (ع اِ) ج ِ دیمومة. از ماده ٔ دمم . (اقرب الموارد). رجوع به دیمومة شود.