دیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیری . [ دَ] (اِخ ) رجوع به سعدالدین بن محمد عبداﷲ دیری شود.
دیری . [ دَ ] (ص نسبی ) منسوب است به قریه ای واقع در مردا در جبل نابلس و ابوعبداﷲ محمدبن عبداﷲبن سعدبن ابوبکربن مصلح بن ابوبکربن سعدالقاضی شمس الدین دیری و خاندانش بدان منسوبند. (از تاج العروس ).
دیری . [ دَ ] (ص نسبی ) منسوب است به دیر که جایگاهی است در بصره و قریه ٔ بزرگی است . (از انساب سمعانی ). ◄ نسبت به دیرالعاقول را بعضی دیری گویند. (از تاج العروس ).