روزکوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روزکوری . (حامص مرکب ) ضعف و نابینایی در روز. خفش . جهر : چو شمع اگر بفروزد عدوت را سر کار ز روزکوری در کار سر کند همه تن . سوزنی . بزیبقی مقنع به احمقی کیال بروزکوری صباح و شبروی جناب . خاقانی . و رجوع به روزکور شود.