زبان بستگان

زبان بستگان . [ زَ ب َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب، اِ مرکب ) ج ِ زبان بسته . خاموشان : ای نفست نطق زبان بستگان مرهم سودای جگرخستگان . نظامی . کای جگرآلود زبان بستگان آب جگر خورده ٔ دلخستگان . نظامی . تو دانی ضمیر زبان بستگان تو مرهم نهی بر دل خستگان . سعدی . رجوع به زبان بسته و زبان بستگی شود.