زحمت برگرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زحمت برگرفتن . [ زَ م َ ب َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) رفع مزاحمت و تصدیع کردن . زحمت کم کردن . کنایت از رفتن، ترک گفتن کسی . ◄ زحمت چیزی را بر گرفتن (ازخود یا دیگری )؛ آنرا از میان بردن . نابود ساختن . معدوم کردن : تاختن آورد هجر، تیغ بلا آخته زحمت هستی ما، از ره ما بر گرفت . خاقانی .