زخمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زخمان . [ زَ ] (اِخ ) (ضبط ناصواب ) نام موضعی است . عمر این نام را بازاء ضبط کرده و این مصراع را بگواه آورده : نعم الفتی غادرتم بزخمان، صواب رخمان باراء مهمله است . وآنرا در اینجا از آن رو آوردیم که ترک آن حمل بر غفلت نشود. (از معجم البلدان ). رجوع به «رخمان » شود.