زینت گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زینت گرفتن . [ ن َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) آرایش یافتن . آراسته و پیراسته شدن : وین خاک خشک زشت بدو گیرد چندین هزار زینت و زیب و فر. ناصرخسرو. ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت شکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت . صائب (از آنندراج ). رجوع به زینت و دیگر ترکیب های آن شود.