سبکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبکی . [ س ُ ] (اِخ ) نقی الدین علی بن عبدالکافی بن تمام بن حمادی بن یحیی بن عثمان بن سواربن سلیم الانصاری مکنی به ابوالحسن مروی . رجوع به ابوالحسن علی بن عبدالکافی و رجوع به علی بن عبدالکافی و معجم المطبوعات و الاعلام زرکلی شود.
سبکی . [ س ُ ] (اِخ ) محمود محمدخطاب مالکی . او راست : ١ - تحفة الابصار و البصائر فی بیان کیفیة السیر مع الجنازة الی المقابر. ٢ - الرسالة البدیعة فی الرد علی من طغی فخالف الشریعة، و آن فتاوی است درباره ٔ بدعتهایی که در جنازه ها پدید شده است . ٣ - شرب الرخان . ٤ - غایة التبیان لما به ثبوت الصیام و الافطار فی شهر رمضان . (معجم المطبوعات ).
سبکی . [ س َ ] (اِخ ) علی بن عبدالکافی بن علی بن تمام بن یوسف . رجوع به علی بن عبدالکافی شود.