ستق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستق . [ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان بیات بخش نوبران شهرستان ساوه واقع در ٣٦ هزارگزی باختر نوبران . منطقه ای است کوهستانی و ناحیه ای است سردسیر دارای ٤٥٩ تن سکنه . آب آنجا از چشمه سار تأمین میشود و محصول آن غلات، انگور، بادام . شغل اهالی زراعت وگله داری است . قلعه ٔ خرابه ای در کوه آن دیده میشود که دارای چاهی است و آب زیاد بنظر میرسد جریان دارد. راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١). و در مجمل التواریخ و القصص در ذیل شرح همدان ص ٥٢٢ آورده : و چاهی که به دهی است که آن را ستق خوانند.