ستلمش بیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستلمش بیک . [ س َ ت ُ م ُ ب َ ] (اِخ ) ابن مولای . امیر قهستان که در جنگی که بتاریخ نیمه ٔ ربیع الاول ٧٥٩ هَ . ق . بین او و ملک معزالدین حسین در گرفت کشته شد. ز هجرت هفتصدوپنجاه ونه بود ربیع الاول آن ماه خجسته که شد روز دوشنبه نیمه ٔ ماه ستلمش با محمد خواجه کشته . رجوع به رجال حبیب السیر ص ٥٨ و ٥٩ و ٣٨١، ٣٨٣ - ٣٨٦ شود.