سرو سیاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرو سیاه . [ س َرْ وِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) درخت ناژو و آن را به عربی صنوبر الصغار خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا). کاج : نه لاله برگی و هستی برنگ لاله ٔ سرخ نه شاخ سروی و هستی بقد چو سرو سیاه . ازرقی (از آنندراج ).