سلفی

سلفی . [ س َ ل َ ] (اِخ ) (٤٧٢ - ٥٧٦ هَ .ق .) صدرالدین احمدبن محمد اصفهانی دارای حافظه ٔ کثیر و مردی محدث و شافعی مذهب بود. تمام بلاد را گردید تا اینکه بسرزمین اسکندریه بسال ٥١١هَ .ق . اقامت گزید. ابوالحسن علی بن سلار وزیر الظافرعبیدی برای وی در سال ٥٤٦ هَ .ق . مدرسه ای در بغداد بنا کرد. وی راست تعلیق های متعدد و امالی زیاد منجمله اجزایی در حدیث بنام اجزاء سلفیات . (از اعلام زرکلی ج ١ ص ٧٢). رجوع به روضات ص ٨٢ و تاریخ مصر ص ٦٢ شود.