سنایی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۹۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
سنایی را یکی برهان ز ننگ و نام جان‌ای جان ز عشق دانه دو جهان میان دام جان‌ای جان مکن در قبه زنگار اوصاف حروف او را چو عشق عافیت پخته چو کارم خام جان‌ای جان به قهر از دست او بستان حروف کلک صورت را به لطف از لوح او بستر تمامی نام جان‌ای جان چو روی خویش خرم کن یکی بستان طبع‌ای بت چو زلف خویش در هم زن همه ایام جان‌ای جان ببین در کوی کفر و دین به مهر و درد دل بنشست هزاران آه خون آلود زیر کام جان‌ای جان مرا گویی قناعت کن ز جوش یک جهان رعنا به بوی نون شهوانی به رنگ لام جان‌ای جان کسی کو عاشق تو بود بگو آخر که تا چکند سماع وحی و نقل عقل و خمر خام جان‌ای جان مگر تو زینهمه خوبان که پیدایند و ناپیدا درین مردوده ویران نیابم کام جان‌ای جان