شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۲۰۸

نو فروشان کهنه پوشانیم کهنه پوشان نوفروشانیم مبتلای بلای خماریم دردمندیم و درد نوشانیم خویش بیچارگان بی‌خویشیم یار خسته دلان خویشانیم ایمنیم از وصال و از هجران فارغ از جمع و از پریشانیم گر گدائی درآید از درما همچو شاهش به تخت بنشانیم خلعت عشق اوست در بر ما هرکه خواهیم ما بپوشانیم نعمت الله آتشی افروخت دیگ سودای عشق جوشانیم