شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۷۷۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چارپا در پی علف گردد تا به وقتی که خود تلف گردد آدمیئی که معرفت دارد شک ندارم که خود خلف گردد قطب عالم یگانه‌ای باشد که چو ما جمله را کنف گردد آشنای محیط بحر ازل واقف از در و از صدف گردد هر کسی میل جنس خود دارد آن یکی گوهر این خزف گردد شیرمردی به خنجر و شمشیر مرد مطرب به نای و دف گردد سید ما چو عف عفی فرمود لاجرم این و آن معف گردد