شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۴۹

یک حقیقت هست ما را در نظر این حقیقت در حقایق می‌نگر هم حقیقت هم حقایق آن توئی با خود آ گر زانکه هستی با خبر اصل و فرع عالمی‌ای نور چشم حق طلب فرما و از خود درگذر چون یکی اندر یکی باشد یکی آن یکی در عین اعیان می‌نگر زر یکی و تنگه زر بی‌شمار یک حقیقت صورتش بی‌حد و مر آفتابی تافته بر آینه گشته پیدا فتنه دور قمر بگذر از مخموری‌ای جان عزیز نعمت الله جوی وان گه باده خور