شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۹۹

مرغ جانم می‌کند پرواز باز تا به برج خود رسد شهباز باز جان بده گر وصل جانان بایدت عاشقانه سر به پاش انداز باز بگذر از نقش خیال غیر او خلوت دل با خدا پرداز باز در خرابات مغان مست و خراب عزم رندی کرده‌ام آغاز باز گر دمی با جام می‌همدم شوی ذوق یابی یک دم از دمساز باز عشقبازی کار بازی کی بود عشق بازی، خویش را در باز باز شعر سید عاشقانه خوش بخوان ساز سرمستان ما بنواز باز