شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۰۱

شاهبازی درآمد از در باز خیز و در پای او تو سر در باز بروای عقل چون درآمد عشق خانه خویشتن به او پرداز دل به میخانه می‌کشد دیگر مرغ جان می‌کند روان پرواز جام جم خوش بود به ما همدم نی و نائی به همدگر دمساز ساز و سازنده هر دو می‌باید ورنه بی‌ساز کی نوازد ساز هست رازی میان دیده و دل می‌کند فاش غمزه غماز سیدم دل ببرد از همه کس لیک دل را گذاشت در شیراز