شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۰۲

خاطرم می‌کشد سوی شیراز مرغ جان باز می‌کند پرواز رند مستم به دست جام شراب کرده‌ام باز بیخودی آغاز جام و می‌لب نهاده‌اند به لب نی و نائی به همدگر دمساز در گلستان عشق سرمستان بلبلانند جمله خوش آواز سر ساقی و حال میخانه بشنو از من ز دل بسوز و نیاز عارفانه در آ به خلوت عشق عاشقانه به عشق او می‌ناز نور سید ز نعمت الله جو راز محمود بازجو ز ایاز