شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۷۶

عشق او دریا و ما در وی صدف از صدف گوهر طلب کن‌ای خلف گوهر هر کس که باشد خوبتر باشد او را بر یکی دیگر شرف کی تواند بود گیلان همچو مصر یا کجا باشد سقر مثل نجف کشف و کشاف است ما را در نظر کی بود چون کشف ما کشف کشف گرچه دریا آبرو دارد ولی غیر بادش نیست دریا را به کف در پی نقش خیال این و آن حیف باشد گر شود عمرت تلف نعمت الله مجلسی آراسته آمده رندان مست از هر طرف