شباهنگ رازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شباهنگ رازی . [ ش َ هََ گ ِ ] (اِخ ) نام وی میرزا سیدعلی از نجبا و سادات تهران بود. در آغاز کسب میکرد سپس آن را رها کرد و به فراگرفتن کمال و اخلاق پرداخت تا آنکه در اندک مدتی به حکم ذوق فطری که داشت یکی از فحول شعرای فصیح زمان خود گشت . و اغلب اشعار او درمدح ائمه (ع ) است . وی معاصر مؤلف مجمعالفصحاء بوده است و با یکدیگر دوستی داشته اند و هدایت اشعاری از وی آورده است . رجوع به مجمعالفصحاء ج ٢ ص ٢١٦ شود.