شخبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شخبة. [ ش ُ ب َ ] (ع اِ) یک دفعه از شیر.ج، شخاب . (منتهی الارب ). ◄ شیری که وقت دوشیدن از پستان تا شیردوشه بر مثال خط ممتد باشد. (منتهی الارب ). شیری که وقت دوشیدن از پستان تا شیردوشه پیوسته و متصل باشد. ج، شخاب . (از اقرب الموارد).