شطاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ طّ) [ ع. ] (ص.) گستاخ.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ طّ) [ ع. ] (ص.) گستاخ.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شطاح . [ ش َطْ طا ] (ع ص ) گستاخ و فحاش و بیشرم . (از فرهنگ فارسی معین ) (ناظم الاطباء). ◄ شهوت پرست . (ناظم الاطباء). ◄ کسی که شطحیات گوید. (فرهنگ فارسی معین ).