شطاحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شطاحی . [ ش َطْ طا ](حامص ) بیشرمی و گستاخی و بی ادبی و شوخی . (ناظم الاطباء). بیحیایی و شوخی . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). ◄ بزبان آوردن سخنان خلاف شرع . (ناظم الاطباء). ◄ شطحیات گفتن . (از فرهنگ فارسی معین ) (ناظم الاطباء). رجوع به شطح و شطحات و شطحیات شود.