شعله کشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعله کشیدن . [ ش ُ ل َ / ل ِ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) شعله ور شدن . مشتعل گشتن . آتش گرفتن . سوختن . برافروختن : سوزدلم فزون شد و تا مغز سر گرفت آتش کشید شعله و این پنبه درگرفت . شریف خازن تخلص (از آنندراج ).