شکنیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکنیدن . [ ش ِ ک َ دَ ] (مص ) شکستن . مصدر دیگر شکستن : بسا حصن بلندا که می گشاد بسا کره ٔ نوزین که بشکنید. رودکی . رجوع به شکستن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکنیدن . [ ش ِ ک َ دَ ] (مص ) شکستن . مصدر دیگر شکستن : بسا حصن بلندا که می گشاد بسا کره ٔ نوزین که بشکنید. رودکی . رجوع به شکستن شود.