صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۲۰۵

شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند این گره گلزار را در رشته خاشاک ماند لاله با دست نگارین سینه خارا شکافت دانه ما در چنین فصلی به زیر خاک ماند