عبید زاکانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
این شمع که شب در انجمن میخندد ماند بگلی که در چمن میخندد هر شب که به بالین من آید تا روز میسوزد و بر گریه من میخندد
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
این شمع که شب در انجمن میخندد ماند بگلی که در چمن میخندد هر شب که به بالین من آید تا روز میسوزد و بر گریه من میخندد