عظالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عظالی . [ ع ُ لا ] (اِخ ) (یوم الَ ...) روزی است مر عربان را. (از منتهی الارب ). وجه تسمیه ٔ آن این است که برخی از مردم بر برخی سوار شدند، و یا اینکه به جهت اجتماع و اشتباک و درگیری و «تعاظل » آنها بر ریاست بوده است، و یا اینکه چون هر دو یا سه تن از آنها بر یک دابه سوار بودند و این آخرین جنگ بین بکربن وائل و تمیم، در جاهلیت بوده است . (از مجمع الامثال میدانی ).