فروخوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ. خُ دَ) (مص م.)<BR>۱- بلعیدن، به حلق فرو بردن.<BR>۲- مجازاً: تحمل کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فُ. خُ دَ) (مص م.) ۱- بلعیدن، به حلق فرو بردن. ۲- مجازاً: تحمل کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فروخوردن . [ ف ُ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) فروبردن . خوردن . ◄ ظاهر نساختن و فروپوشیدن چون خشم خویش فروخوردن . (یادداشت بخط مؤلف ).