فروزدودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فروزدودن . [ ف ُ زَ / زِ / زُ دو دَ ] (مص مرکب ) زدودن . ستردن : اکنون که از تو بنهفت آن بت رخ زدوده آن به که مهر او را از دل فروزدایی . ناصرخسرو. اکنون مردم شوی گر از دل دیوی بخرد فروزدایی . ناصرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فروزدودن . [ ف ُ زَ / زِ / زُ دو دَ ] (مص مرکب ) زدودن . ستردن : اکنون که از تو بنهفت آن بت رخ زدوده آن به که مهر او را از دل فروزدایی . ناصرخسرو. اکنون مردم شوی گر از دل دیوی بخرد فروزدایی . ناصرخسرو.