فزاعة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فزاعة.[ ف َزْ زا ع َ ] (ع ص ) مرد بسیار ترساننده مردم را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به فزع شود.