فضایی

فضایی . [ ف َ ] (ص نسبی ) فضائی . منسوب به فضا. - هندسه ٔ فضایی ؛ قسمتی ازعلم هندسه که درباره ٔ اجسام بحث میکند و موضوع آن مطالعه ٔ چیزی است که قسمتی از فضا را اشغال کند.

فضایی . [ ف َ ] (اِخ ) از همدان است . شخصی سلیم النفس و صادق القول بود و نسبت به حقیر (صادقی کتابدار) سمت معلمی داشت . شعرش هموار و آبدار است و این ابیات از اوست : عاشقان را ذوق از معنی است نی صورت ز دوست صورت شیرین بچشم کوهکن گو سنگ باش . بار غم از دل مجنون که تواند برداشت ناقه ٔ لیلی اگر روی به هامون نکند. (از مجمع الخواص تألیف صادقی کتابدار از ترجمه ٔ خیام پور ص ٢٤٧). فضایی از شعرای زمان شاه عباس صفوی است .