قاری تبریزی

قاری تبریزی . [ ی ِ ت َ ] (اِخ ) ملا مصطفی بن ابراهیم مشهدی . از افاضل قراء اواخر قرن یازدهم هجرت که به سال ١٠٠٧ در حوالی تبریز متولد و در حدود ١٠٨٠ هَ . ق . وفات یافت . تألیفاتی در علم تجوید دارد. از اوست : ١- ارشاد القاری در بیان قرائت عاصم کوفی به زبان پارسی که در کربلا به تألیف آن آغازیده و به فاصله ٔ پنج سال در ١٠٧٨ هَ . ق . در نجف آن را به اتمام رسانده و حاوی زبده ٔ مصنفات دیگرش میباشد و اول آن این شعر است : ای فاتحه ٔ مصحف حمدت توحید وی نقطه ای از کتاب مجدت خورشید و ظاهراً این آخرین تألیفات اوست و اندکی پس از آن وفات یافته است . ٢- تحفة الابرار در تجوید و این ملخص کتاب تحفة القاری است . ٣- تحفة القاری یا تحفة القراء که در بمبئی چاپ شده است . ٤- تحفة المقرئین . ٥- وقوف القرآن . (ریحانة الادب ج ٣ ص ٢٥٩ از الذریعه ).