متملی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متملی . [ م ُ ت َ م َل ْ لی ] (ع ص ) سست و کاهل و آهسته . (ناظم الاطباء). ◄ برخوردار از زندگانی . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تملی شود.
متملی ٔ. [ م ُ ت َ م َل ْ ل ِءْ ] (ع ص ) انباشته و پر شده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تملؤ شود.