مجبوبة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مجبوبة. [ م َ ب َ ] (ع ص، اِ) توشه دانی که بعض آن رابا بعض دوخته باشند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).