مرتجس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرتجس . [ م ُ ت َ ج ِ ] (ع ص ) بنای لرزنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). ساختمان مرتجف قژقژکننده . (از اقرب الموارد). ◄ آسمان غرنده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ شتر بانگ کننده . (ناظم الاطباء). نعت فاعلی است از ارتجاس . رجوع به ارتجاس در همه ٔ معانی شود.