مرسلین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرسلین . [ م ُ س َ ] (ع ص، اِ) ج ِ مرسَل در حالت نصبی و جری (در فارسی رعایت این قاعده نشود). فرستاده شدگان . ارسال شدگان . فرستادگان . گسیل داشتگان : مدرس شد عباد مخلصین را سبق داد از حقیقت مرسلین را. عطار (اسرارنامه ). ◄ پیغمبران . (ناظم الاطباء). پیامبران . رسولان : لاتعجبوا اشارت کرده به مرسلین لاتقنطوا بشارت داده به اتقیا. خاقانی . شیر گفت آری و لیکن هم ببین جهدهای انبیا و مرسلین . مولوی . - سیدالمرسلین ؛ آن حضرت صلی اﷲ علیه و آله . (ناظم الاطباء). پیامبر اسلام : آخر ایشان در نبوت و اول در مرتبت آسمان حق ... سیدالمرسلین ...، ابن عبد مناف العربی را برای عز نبوت و خاتمت رسالت برگزید. (کلیله و دمنه ). - شیخ المرسلین ؛ حضرت نوح علیه السلام . (ناظم الاطباء).
مرسلین . [ م ُ س ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ مرسِل در حالت نصبی و جری (در فارسی این قاعده رعایت نشود). مرسلون . فرستندگان . ارسال دارندگان .