مستجید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستجید. [ م ُ ت َ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجادة. ◄ نیکویابنده ٔ چیزی و جیّدشمرنده . (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ جود و بخشش کسی را خواهنده . (اقرب الموارد). ◄ اسپ نیکورو و جواد خواهنده . (آنندراج ) (اقرب الموارد). رجوع به استجادة شود.