مستجیر

مستجیر. [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجارة. ◄ پناه جوینده و زنهارخواهنده . (غیاث ) (آنندراج ). زینهارخواه . زنهارخواه . امان خواه . پناه برنده . پناه گرفته . پناهنده : ایمن از شر امیران و وزیر در پناه نام احمد مستجیر. مولوی (مثنوی ). المستجیر بعمرو عند کربته کالمستجیر من الرمضاء بالنار. (امثال و حکم دهخدا). - مستجیر باﷲ؛ پناه برنده به خدا. (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ دادخواه . (ناظم الاطباء). ◄ پناه و پناه دهنده . (غیاث ) (ناظم الاطباء).