مستجیربا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستجیربا. [ م ُ ت َ رُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) (الَ ...) ازفرزندان عیسی بن المکتفی باﷲ است که به سال ٣٤٩ هَ . ق . در آذربایجان ظهور کرد و با الرضا من آل محمد بیعت نمود و تعدادی طرفدار یافت و کار او بالا گرفت ولی اندکی بعد بدست جستان ابراهیم فرزند مرزبان، گرفتار آمد و بقتل رسید. (از الکامل ابن الاثیر ج ٨ ص ٢٠٨).