مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۳۷۲

ای بخت مرا سوخته خرمن کردی بی‌جرم دو پای من در آهن کردی در جمله مرا به کام دشمن کردی با سگ نکنند آنچه تو با من کردی