مشناء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشناء. [ م ِ ] (ع ص ) زشت رو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ آنکه مردم او را دشمن دارند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشناء. [ م ِ ] (ع ص ) زشت رو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ آنکه مردم او را دشمن دارند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط).