مشوه

مشوه . [ م ُ ش َوْ وَه ْ ] (ع ص ) زشت روی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ زشت گردانیده . عیب کرده شده . - مشوه کردن ؛ زشت گرداندن . عیب کردن . - مشوه گرداندن، مشوه گردانیدن ؛ مشوه کردن : میخواهی که چهره ٔ آراسته ٔ دولت و طره ٔ طرازنده ٔ مملکت ما را مشوه و مشوش گردانی . (مرزبان نامه ص ١٩٨). ◄ چشم بد رسیده . (ناظم الاطباء).