مشکچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشکچه . [ م ُ / م ِ چ َ / چ ِ ] (اِ) گلی است که نسترن نیز گویند. (فرهنگ رشیدی ). از دسته ٔ گل سرخهای اصلی که دارای ساقه های طویل و خاردار است . (از گیاه شناسی گل گلاب چ ٣ ص ٢٥٨).
مشکچه . [ م َ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) مشکیچه . مشکوله . (فرهنگ رشیدی ). مشک کوچک . رجوع به مشکوله شود.