مطراق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطراق . [ م ِ ] (ع اِ) مطراق الشی ٔ؛ پیرو و مانند و نظیر چیزی، یقال هذا مطراق هذا؛ ای تلوه و نظیره . ج، مطاریق . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). ◄ پتک و چکش و مطرقه . (ناظم الاطباء). و رجوع به مطرقه شود.