مغیث الدین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغیث الدین . [ م ُ ثُدْ دی ] (اِخ ) رجوع به اختیارالدین مغیث الدین یوزبک شود.
مغیث الدین . [ م ُ ثُدْ دی ] (اِخ ) لقب طغرل شانزدهمین از حکام بنگاله (٦٧٧-٦٨١ هَ . ق .). (ترجمه ٔ طبقات سلاطین اسلام ص ٢٧٥).
مغیث الدین . [ م ُ ثُدْ دی ] (اِخ ) لقب محمد اول، از سلاطین سلاجقه ٔ کرمان است (٥٣٦-٥٥١ هَ . ق .). (از ترجمه ٔ طبقات سلاطین اسلام ص ١٣٦). و رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٥٣٧ شود.