ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | فقره ۱۰۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دهیوپد مرد (شاه) را نفرین مکن چه شهر پاسبانند، و نیکویی به جهانیان اندازند. بهشاهنشهانزشتو ناخوش مگوی کجا پاسبانند بر شهر وکوی به کشور نکویی از ایشان رسد وزیشان بود کیفرکار بد